Yazdığım Beyaz Sayfalara Düşen Bir Gölge Değil

Yazdığım Beyaz Sayfalara Düşen Bir Gölge Değil.

 Yazdığım beyaz sayfalara düşen bir gölge değil, sizlerin gülüşünden bir gülümsemedir, bu gülümsemelerinizle beraber bende çağa sizinle damga vuran, o çağın gelişmesi için sizinle gülümseyen birisiyim. Hayat trenine binerek, bizler yarınlara yataklı vagonunda uzaklarda yalnız kalmış olanların yalnızlığını yok etmek için gönlümüzle yanlarına giderken, bizim yola çıkmadan önce, bize gelmeyi hayal eden iyi insanlara, bizler önceden varmanın heyecanıyla yaşıyoruz şükür.

Ben yazılarımı benden önce bir adım atarak, önden yola çıkanlara yetişmek için bir adım atmanın ötesine geçip, bizden önce uçabilenler varanların gönlünde gezmek için yazıyorum. Kahraman ecdadımız bin yıl önce tüm yeryüzünü, merhametiyle imanın nuruyla sararken, onların sarmasındaki nurun zerresine varmak için elbette ki yazıyorum.

Şimdi önünüzde daha yüce bir kahramanlık duruyor: taşlaşmış gönüllerin, elektrikli ve ateş soluyan insanların zulmüne karşı koymak için mücadele veren Mehmetçiğimize, buradan selama dururken, imanın nuruyla merhametle kâinatın insan olmanın insanı sarmanın sırrına hep birlikte vakıf olacağız inşallah, selamlarımla.

Mehmet Aluç