Sevmekten Geçiyor Her Şey

Gözlerine düştüğümde

Derin  uçurumlarda

Parçalanır kalbimin retinaları…

Bulamam  diye korksamda

Gönüllü müdavimiyim bakışlarının

Orada bezmi elest var

Orada galu bela

Yusuf’un düştüğü kuyu

Karanlığın tam ortası

Bilirsin sonsuzluğu sende sever

Benim yüreğim…

Oysa sabahları gri tütsüler bakışların

Ufukta yalnızlığın turuncusu

Toprakta taze uyanış

Sevmekten geçiyor her şey

Sonra

Zifire simsiyah sarılmış

Geceyi aydınlatır tebessümün

İşte onlardır benim

Bir ömür saltanatım…

Umudum her zamanki gibi

Yüreğime takılan kelepçe

Ayaklarıma pranga

Varsay içim yara bere

Çare/siz

Ve sonsuzluk mahkûmuyum aşka…

Bileklerimde ağır sancı

Omuzlarımda ihtiyarlık

İçimde birikmiş gözyaşı yağmurları

Ve yaşam gözlerde

Hepsini topladığım

Derin ve sessiz  ihtiras…

Geceyi  soyunan gözlerin olsun

Sus payı bırak çığlıklarıma

Selamını gönder rüzgârlarla  

Kim bilir

Belki bir fırtına çıkar buralarda…

Adem Efiloğlu