Tecelli

Hani ağlamayacak mısralar

Ayaklarımıza üleşirdi

Etrafına hayaller çize çize

Biz

Acımadan çiğnerdik

Kız kulesine

Gözlerim kulaç atıyor

Bir dip akıntısına tutulup

Yarı baygın bakışlarımı vuruyorum

Boğazın azgın sularına

Eyleme beni daha

Yuttukça

Yutkundukça ölüm kaçar  boğazıma

Yırtılırcasına kusarken

Yalnızlığın dalgalarını

Yine yetişememekte zaman

Yine sensizliğe soluklanırken

Ellerimizi gökyüzüne düşürdük

Yokluğun şafağını çizerek

Tutmayan bütün hesaplar kadar

Oturup ağladık

İşte böyle sevdiceğim

Gün  oluyor

Susuyor  insan

Ve  derin bir haykırış asıyor mısralara

Anlıyorsan…

Adem Efiloğlu