Eşkâli Belirsiz Umutlar

Gitmelerin tutarsız renkleri sarıyor ebem kuşağını
Güzel günleri düşlerime sığdıramadığım gibi yarımsın
Yalnızlığı büyütmüşsün göğsünde aşk gibi
Yağmuru yalan çöllerin akşamlarıyla cilveleşiyorsun

Gecenin mülteci sığınaklarına uğurlarken güneşi
Kordon boyu gezdirirsin yüzümü ince gölgelerde
Hüznün saçlarıma yıldız olup yağdığı günden beri
Yorgun zamanların hikâyesidir eşkâli belirsiz umutlar

Şimdi türkülerde sesim taze
Sarı bir akşam sazımı kırdığın yerdeyim
Yedi başlı canavarın hayalinde dinlendiriyorum gülüşümü
Çiçek ektim avuçlarına, dudağında yağmur yok yine

Geleceksen, gel artık dize
Haylaz oyunlarda hasret dur demeleri dinlemiyor
İçimde kıyamet kopuyor, yazmaz gül kurusu kalemler
Bu akşam cesetlerini topluyorum / İzmir / görmüyor


Nevim Karahan