Sadece Bir Senfoni

Bu kabus gibi çöken karanlığın sessiz notaları

bizi darmadağın eden yaşama arzusu gibi

ve gece çöktüğünde cildimizde kalır yara izi

hayatımıza karşı bir bedeldir çekilen ızdıraplar

Sahip olmadığımız hayatları düşünmekten

sahip olduğumuz

efkar gecenin buğusunda titreyen mehtap

ani çöken sis günümüzün tek sözcüğü

ve nefes nefese dokunduğumuz ölüm arzusu

aydınlatan meşalemiz olur

Unutulmayan bir şarkının anısına yazılan

bir hikayede umutlar yanıyorken, rüzgar kül taşıyıcısı

ve kor yanıyor, bu ateş farklı türde bir ihanettir

çünkü asla yalan söylemeyiz diyerek yalan söylüyoruz

Ve böylece kalbimizi kandırıyoruz

varoluşları karanlığa kefen ederek…