Gözlerin

O baktığım gözlerin, bir gayya kuyusudur,

Bilirim ki evrenin, en güçlü büyüsüdür…

Güneşten mi aşırdın, o güzelim renkleri,

İşte başlattın bende, şu bitimsiz cenkleri…

Yeşil bir orman gibi, dalgalanmış durulmuş,

Sonra aniden gelip, yüreğime kurulmuş…

Hani azıcık kızsa, çatılıyor kaşları,

Billur bir elmas gibi, akıtıyor yaşları…

Sen gül ki gülsün gözün, içinde bayram ola,

Hangi durak yorulsam, orda vereyim mola…

Gözlerin ki ruhumun, ilacı şifasıdır,

Gözlerin ki Ademin, aşkı istilasıdır…

Adem Efiloğlu