İsminle Cisminle

İsminle Cisminle

Neden duymazsın be vefasız her şiirde ismin okunur

Zaten yalandı sevmelerin anladım seven zor bulunur

Soluk soluğa sevmiştim varmıştım sana boşunaymış

Şimdi isminle cismin hangi gönüllerde yerde sürünür

Birgül gibi seni gönlümde yeşerttim gözyaşımla suladım

Sen geceleri tatlı tatlı yatarken vefasızlığına az mı ağladım

Ne edeyim gönlümü sen gibi taş gibi kayalıya bağladım

Şimdi isminle cismin hangi gönüllerde yerde sürünür

Sevmek asildir her insan sevemez gönlünde taşıyamaz

Bir iki naz cilve ile yalandan aşk iline inan ki varılmaz

Sahte bakışlar sözler ilk başta değil son da sanma anlaşılmaz

Şimdi isminle cismin hangi gönüllerde yerde sürünür

Kul Mehmet’im elimde taşıyorum gönlümü yakan közü

Sen zaten gitmeden önce bana söylemiştin son sözü

Senin dediğin oldu haydi bulursun sevmeyen bir öküzü

Şimdi isminle cismin hangi gönüllerde yerde sürünür

Mehmet Aluç