Hayy-ı Meyyit

HAYY-I MEYYİT

Yitirince sevdamın çiçekleri ıtırı

Ne idem badem gözlüm olmuştur bu can naçar

Farkı yoktur ol cezam kırk satır ve katırı

Emanettir bedenim ruhum ânda isticar

Hayalet sevdalarda arar tinim bir konak

Sızdıkça yüreğimden bâtıni şerbet-i aşk

Üryan bir beden ile âlemde kaldım kurak

Ne toprak doyrur hali ne devadır buna meşk

Ahu gözlerinde feryadım aşar semaya

Hor görse âlem beni sadece divaneyim

Hayy-ı meyyit idi Şems gider iken mevlaya

Kelebek misali ol ışığa pervaneyim

İaşen için ne yıldızlar kaydı geceden

Ey aşk! Ateşinin dumanları değdi arşa

Devirdi mısrasını şiir, düştü heceden

Kül olmuşsa bedenim ne söylenir naaşa..