Ruhumun Erleri

RUHUMUN ERLERİ

Nasıl bir yürüyüştür bu!

Geceyle gündüz el ele, rap, rap…

Bir şeyler söylüyorlar

Bir şeyler söylüyorsun

Ayrı ayrı dünyalar kuruluyor düşlerin yatağında

Kurtlanıyor düşünceler

Sıcaklık yitiyor;

Yutuyorum dilimlerini zamanı parçalayıp

İfade sıralanıyor,

Kelimeler, cümleler, rap, rap…

Karşı koyduğumda kurguya

Ya da söktüğümde oluklarını lügatın

Sağanak akıyor zihnimin saçaklarından damla damla;

Bir ad buluyorum beni anlatan,

Benim olsun istiyorum,

Gördüğüm, dokunduğum, hissettiğim sen olsun;

Geliyorsun yanıma;

Yalnızlıksa varlığımın temposunu hapseden,

Etrafımda duvarların örüldüğü her bir tuğla,

Dizi dizi, rap, rap…bakıyorum ardından.

Gözlerim kapalıyken seçtiğim renk cümbüşü,

Boğuştuğum hayaletler, hasta saatler;

Sıralanan yönler, kuzey, güney…

Ayağımı bastığım toprak,

Soluklandığım her an, sıra sıra, rap, rap…

Ne peydahlanıyorsa içime nedeni belli olmayan

Piç olan anlık düşünceler

Zamana yayıldığında,

Sökülüyor giden heveslerin tutamadığı heyecan…

Merhamet dilenmek geçiyor içimden,

İçim susuyor…

Neyin hesabını yapmak için alsam elime kalemi,

Hesaplar karışıyor;

Eşitlik sevdasına bozduğum denklemler bırakmıyor yakamı;

Çekiyor, gece ve gündüz;

Ölüm mü kusursuzluğa sevdalı, sevda mı ölüme karşı duran!

Her an aç,

Heveslerin beslediği yürek doyumsuzluğun tezgâhında.

Bundandır,

Ömrümün hiçbir durağına nokta koyamamam;

Gelenler, geçenler göz temasında.

Bir doğuyor güneş, bir batıyor;

Uzanıyor gölgeler, adım adım, rap, rap…