İstanbul Bir Gün Gülecek

Morardı salkım salkım bahar

Erguvanlar hüzünden aldı haz

Ihlamurlar küstü

Semtler ter koktu bütün yaz

Kız kulesi yüzüstü yattı

Galata boynunu büktü

Yedi tepe diz çöktü

Alnından vuruldu Çamlıca

Haliç boğuldu

İstanbul uzun zamandır ağlıyor

İşgal altına aldı İstanbul’u

Güzel olan her şeye sekte vurdu yokluğun

Erol Taş'ın kahvesinde değil

Gülhane parkında

Ayasofya'ya yaslanıp 

Bor cam anılarda demledim gözlerini

Kekreydi Sarayburnu'nda yokluğun

Efkârlandık üstatla

Urumelihisarı'nı yıktı Orhan Veli'nin türküsü

Denizin üstüne tuzlu kalemle şiir yazdım ben

Türkü söylemedim daha Anadoluhisarı çatladı

Türk edebiyatı şahidim

Kalleş martılar simitleri yokluğuna bıraktılar

Halsizleşip durmadı debisi

Denizin birini kara yaptı

Yıllarca boğazdan aktı

Bitmedi yokluğun

Asıp kurtulacağım

İçimde ki Sultanahmet'te darağacı kurdum

Yağlı urganı boğazına geçirip

Tepik attım günde kaç kere tahta iskembe ye

Sırıtıyor, hala soluk alıp veriyor

Sen gelmediğin için

Zamana başkaldırdı

Ölmüyor yeniçeri yokluğun

Harap oldun benim yüzümden

Vah sana İstanbul

Ama bir gün gelecek

O bir gün Ankara'dan İstanbul'a gelecek

Kuruyacak o zaman Terkos gölü

Birikmeyecek artık gözyaşın

İstanbul bir gün gülecek