Senin Olsun Mavi Gökyüzü

Yivli gizemin altında

Ölçek ölçek birikmiş

Dumansız küskünlüğün

Uzaktan nişan aldı suskunluğun

Kanadından vurdu

Mavi gökyüzündeki

Beyaz güvercinleri

Kan sıçradı

Bulutlarda yeşeren zeytin dalına

Hasım mı olur çırpınan kanatlar denecek

Eflatuna döndü aydınlık gelecek

Kalktı istasyondan ayrılık fırtınası

Süvari yıldızlar binmişler vagona

Dörtnala giderken sabaha

Kırbaçlama gidişini

Kişnetme derbeder acılarımı

Başucumda üşüdü yalnızlığım

Çorapsız gecelerde

Umudu tuttu küt küt bir öksürük

Dağıldı perçemi olan tebessüm

İnce hastalığa yakalandı dilin

Kan kusuyor kapalı cümle yollar

Hani uçamayan güvercinler ağlamazdı

Niye mavi gökyüzü kan çanağı

Al benim küskünlükleri mide

Doldur kılıfına

Bin kere daha sık

Öldür yaralı güvercinleri

Temizlensin

Senin olsun mavi gökyüzü

Yalnız senin