Taşlama Güncesi

TAŞLAMA GÜNCESİ

Kul Fikret’ti zırhıyla çıktı naif alana

Romalılar şaşardı böyle cesur olana

Mancınıklar mısrayı savururken kalana

Ürkerdi filler bile neylesin garip Timur

Kavramların içini doldurur duygusuyla

Meydan okur kalemi şiirin oldusuyla

Ey Üstad! Kaçtı redif hecenin korkusuyla

Münzevi kaldı dize neylesin garip şair

Her dem aşkı yaşamak şişirir kaslarını

Yelken olur kanadı cümlenin haslarını

Arenada taşlayıp da dizer basmalarını

Onlarca kıta olur neylesin garip üye

Ne yan bakmaktır haddim ne bakışıma amir

Ne de büküp dizeyi hüneriyle bir sâhir

Bilirim ki üstadım yüreğiyledir tahir

Zahirindeyse sevda neylesin garip mecnun

Tabi ki değdi bir taş atılınca kafama

Kul Mehmet coştu yine şiir ile hatama

Değince kalem kağıt geliverdi masama

Düşmüşse derde mecaz neylesin garip şiir

İsim isim zikretti menzili belli dize

Cebindeki Sami’yi anlattığında bize

Hele bir de nöbetin vakitleri geceyse

Ademler hoca olur neylesin garip Sami

En büyük rakibidir olmalı kendi diye

Dillenir kitabeler sayfalarda har ile

Kul Mehmet çığlığını duyurunca ol diye

Küçük bir taş neylesin böyle garip yüreğe

Eğer taşlamaysa ki bugün şiir güncesi

Şeytanı belli oldu üstadların cümlesi

Hak ediyor taşları üstad şair böylesi

Hayden cümle cemaat neylesin garip MehmetJ