Suçtur Sensizliğin Getirdiği

Günlerin hanesine yeni suçlar ekliyorum!

Yeni yanlışlarla dar'a çekiyorum kendimi.
Seni hançerliyorum; kanayansa gözlerim…

Üstelik senin olan, üzeri yaldızlı kalemle işliyorum suçlarımı bir bir; suç tutanağıma.

Cezamı verecek olan;renksiz gökkuşağıdır göğümün solgun haliyle..

Gelip gelip gitmelerin olmasaydı; bende bize karşı bu kadar hoyrat olmazdım belki.

Hep yetim bıraktın beni gecenin koynunda.
Hep cehennem yangını bırakarak; ruhumu canhıraş çırpınışlarıyla götürdün giderken…

Sağalmayan bir hastalık koydun beynime.
Renklerim yoktu bilirdin; ama sığınmıştım grisine coğrafyamın, yalnızlığımın…

Sen zifiri renge buladın elimde kalan tek rengimi..

-Ama seviyorum!! Yetmez mi??

Yetmedi,yetinemedim..
Olmazlığını bile bile senleşmek yasaktı.

Yokluğun çakıldıkça beynime; senden bir adım geri gidip, yalnızlığıma bir adım yaklaştım ben.

'Bir demdim avuçlarında,
Savurdun sımsıkı bir yumrukta'…
Duvara bir çentik daha attım.

Sayamıyorum gitmelerini, göğsüm daralıyor.
Üstelik en acısı ne biliyor musun?
Soluğum 'dön artık' demeye yetmiyor!

Tüketiyorum bendeki seni;senin kaleminle hem de..
Fanusumun kapısını bu defa kırdım!

Bilirim; kanadı kırık kuş, ölü kuştan beterdir gözleri yangın sonrası sevdiğim…

Sen bilirsin; gitmek düştü mü akla bir kere eyvah ki eyvah!
Üzgünüm sevgili; ben artık kalan olmayacağım; gi-di-yo-rum!