Akşamdayım

AKŞAMDAYIM

Bir akşamın telaşı kaldırımlarda

Gözlerde tek bir nokta, varış!

Nerden çıktı bu cümbüş, bu karayazı

Seferberlik ilan etmiş tanrılar.

Üşüyorum, titriyor adımlarım

Varış yok bu tuhaf seferberlikte;

Farkında değil kalabalıklar

Şimdi köşelerden çıkacak alışkanlıklar

Zoraki adımlar zorlayacak caddeyi

Ve kapılardan girecek adamlar, kadınlar…

Çocuklar sevinecek ardında, sevinecekler.

Islanacak çatıların kiremitleri belirsiz türkülerin curcunasında,

Zoraki sabahların ardında;

Uyuyacak, uyanacak, rüyalar görecekler;

Ve ölecekler…

Korkuyorum;

korkmak mı yoksa belirsiz çığlıklar mı yüreğimi ürperten.

Bir yalnız adam, bir yalnız akşam; ve kalabalık.

Belli belirsiz bir fısıltı nakarat oluyor dilimde;

“Özgürlük, özgürlük”…

Bilincimi inciten.

Üstelik özgürken cümlelerim tutkularımın zindanında

Ve gecenin kokusu salınırken sokakta…