Maziye Giderim

Otuz yıl geriye niye giderim sanırsınız

Hem de her adımda bir kilometre

Hem de davetsiz

Sıvası dökülmüş sıla hasretimi

Hayır hayır

Hem de sık sık giderim

Bir ayağım mazide bir ayağım mezarda

Çenedi ayrılır zamanın

Hem sanmayın ki her gittiğimde

Makinist sevdamızı gök kubbeye serer

Onunla yazlık sinema da çekirdek kırarız

Sanmayın ki kırık bir masada

Arkasından gitmeyi unutmuş şaşkın ela gözlerine bakarım

Ona cep defterimden sararmış düşlerimi okurum

İçimde yaşlanmış sözlerden

Hayatım aşkım canımın içi derim

Ellerini tutarım

Utanıp yanakları pembeleşir

Sanmayın ki hayal bahçemizde ki

Dalbastı kirazdan can eriğinden avuç avuç toplar

Daha yıkamadan ona yediririm

Aynı eskiden olduğu gibi

Hasretimin çatlağından sızan kokusunu

Kuru ekmeğime katık etmek yerine

Hemen

Uzaktan ama sadece uzaktan

Acısı çivilenmiş gözlerimle

Onu görmek için

Kilometre kilometre gider

Santim santim geri dönerim