Rüzgârdan Kanatlar

Ben saçlarıma bağlardım mutluluğu
O rüzgârdan kanatlarına
Ben yorulurdum taşımaktan
O yanı başımda okşardı saçlarımı

Bir gün deli bir fırtına
Saçlarım dolandı kavak ağacına
Ayaklarım kesildi yerden
Yaralı kaldım yağmurlarda

Annem rüzgârdan kanatlarıyla
Kurtarmak için
Kesti saçlarımı
Ucunda mutluluk saçlarım dallarda

Kar yağıyordu o sabah
Mutluluk kapımda
Kesilip bırakılmış
Rüzgârdan kanat uçlarında


Nevim Karahan