Sus Bile Sus Pustu

Herkes sustu;

Hani susmak büyük bir meziyetti tamam

Ama

Bir kadın hak etmediği ölüme vahşice uğurlanırken

Herkes sustu

Sus bile sus pustu…

Habil’in ölümü geldi aklıma

Suyu donduran

Zamanı döndüren acı

Yaşama sevincinin kursağında kaldı

Bütün hayallerinin ardından

Al şimdi oku gözleri tarihe yabancı

Habil’i bildin mi

Kabil’i bulursun bütün katillerin gözünde…

Betül'ün Kabil huylu oğlunun

Keskin bıçaklarında son nefesi verdi kadın

Katilin adı EVLATtı…

Zaman pılını pırtısını topladı annenin

Bir feryadın ardından bedelli göçtü ahrete

Bir anne  anneliğin bedelini ödedi can ile…

Herkes sustu

Sus bile sus pustu…

Aklı uyuşan bir Kabil soyu

Zamanı içip kaybetti kendini

Evlatlarının gözleri önünde kıydılar

Melek yüzlü Selda’ya

Ağlayan bebeklerin dudaklarında dondu zaman

Kanayan gözyaşlarında uyudu vakit

Herkes sustu

Sus bile sus pustu…

Bir oğula emanet etti  Vesile ana canını

Çekinmeden rehin aldı evlat isimli cani

Bilemedi anne

Evlat görünümlü bir caniydi yanında

Bilmem kaç tane saçma

Saplanıp durdu bağrına

Acının duvarları yıktığı demde

Herkes sustu

Sus bile sus pustu…

Şah damarımda zonklayan insanlık

Aynı değil bazılarıyla şükürler olsun

Aylin öğretmeni keserken zaman

Delik deşik hayalleri yıkıp geçti

Acımasız bir alev yaktı tenini

Acımasız bir vahşinin parmaklarıyla

Yeniden uyandı Kabil

Herkes sustu

Sus bile sus pustu…

Zamanın bütün acılarını kucaklıyorum

Emanetimiz kadınlar diyerek

Anamız, bacımız, eşimiz ve aşkımız diyor

Kim el kaldırırsa karşısında duruyorum…

Adem Efiloğlu

Dün, bugün, yarın ne zaman olursa olsun kadına şiddeti kınıyor ve  artık kısasa kısasın uygulanmasını diliyorum.