Ağlama Sakın

Öperken mutsuzluğu gözünden
Utanma sakın halinden
Bak bana
Kaldırıp başını hayata inat
Ne varsa
Küfretmeden alın yazına
Küsmeden duvarda yalnızlığına
Bir sarılışlık
Daya başını omzuma

Ağlama sakın
Seni düşlerimde bile ağlatmadım
Bulutlar hep semadaydı
Saçlarını okşarken düşürdüğüm fikirler
Manasızlığında

Yorgunum kaç zamandır
Uykusuzum
Şimdi üşüyorsun yanımda
Sarılmak istiyorum, sana
Uzaktan bakmak yeter mi
Diner mi sanıyorsun fırtına

Gözlerine çiy düşürme
Sakın, ağlama
Seni düşlerimde bile ağlatmadım
Gamzelerini ıslatmadım

Sen üşümüş halinle
Yorgun günün taş döşeğinde
Sessizliğin çapraz ateşinde
Avutmaya çalışırsın hüznünü
Ben seni hiç ağlatmadım
Ağlama sakın

Nevim Karahan