Bizim Yunus

Nice sözü, eyledi bir,

Lafı ölçer, bizim Yunus.

Sözlerinde, doludur sır,

Öyle seçer, bizim Yunus.

O da söyler, gönüllü gel,

Hacı Bektaş, Yesevi el

Tapduk ile oldu bir sel

Yakar geçer, bizim Yunus.

Hak’kı bildi, Hak söyledi,

Kul olmayı, yol eyledi,

Garabeti, hep payladı,

Ufuk açar, bizim Yunus.

Yüreğine, vurdu kilit,

Tefekkürde, bir mücahit,

Hak kitabı, seçti mürşit,

Ondan içer, bizim Yunus.

Dedi dünya, gelir geçer,

Her gelen de bir gün göçer,

Ne ekerse, onu biçer,

Şirkten kaçar, bizim Yunus.

Şiirleri, hep hikmettir,

Anlayana, çok rahmettir,

Bilmeyene, felakettir,

Bundan düçar, bizim Yunus.

Sözlerini, ölçtü biçti,

Hak katında, zemzem içti,

Kul olanda, serden geçti

Bundan uçar, bizim Yunus.

Elbet ölüm, haktır dedi,

Daha öte, yoktur dedi,

Ol yaratan, tektir dedi,

Küfre hançer, bizim Yunus.

Ol Ademi, böyle dedi,

Şiir ile, dert biledi,

Daha güzel, yaz istedi,

Netse naçar!, bizim Yunus.

Adem Efiloğlu