Anlatayım

Anlatayım

Ben çocukken yarınları düşünmezdim

Dünü düşünürdüm hep

Gülümsetmezdi

Yakardı canımı hatta

Ama hayal etmeyi beceremezdim pek

Ağırlığından günün

Belki kırgınlığından dünün

Yarınlara gücüm yetmezdi

Sen şimdi bana anlat de

Ben sana yarınları anlatayım

Sen anlat de yeter ki

Anlatırım bildiğim kadarıyla hayatı

Hayat bir yol, yolcusunun sen olduğu

Mutluluk, hüzün, neşe…

Duygu dolu duraklarıyla dolu

Yarının hep muammalarda bulunduğu

Yalnızlık ve kalabalığın sofrana bir konulduğu

“Hayırlısı” limanına sığınıp

Vazgeçişlerin çok olduğu

Yolculuk işte nihayetinde bu

Ben artık yarını hayal etmeyi daha çok seviyorum

Bıraktım ardımda dünü

Düşlerim doluyor gecelerde

Kana kana içiyorum

Üstelik yok sitemim bugüne

Dün raflarımda, bugün koynumda

Yarınlara sarılıp uyuyorum uykularımda

Sen şimdi bana anlat de

Gel ben sana hayal etmeyi anlatayım

Nasıl güzel baktığını kırmızı gülün

Dikenine rağmen nasıl açtığını kaktüsümün

Dalgalandığını denizin heybetinden gecenin

Bir martıyla simit paylaşıp dost olmayı anlatayım

Bazı insanlarla kavga etmeyi değişmeyeceğini kimi ile gülmeye

Ben sana sevginin dilsizliğini anlatayım

Sen şimdi bana anlat de

Yeter ki

Ben sana gülmeyi anlatayım.

Büşra KANKURT