Kırkıncı Gün

Diri diri gömüyorum etlerimin altına öfkemi
Kusuyor derimin altında içindeki yılanları
Kıvrım kıvrım oluyor sızıyorlar damarlarıma
Nöbetlere giriyorum, çığlığım diriliyor hesapsız bir anda

Elimde değil yol buluyor kalbime, savunmasızım yarından
İntikamın en cafcaflı gelinliğini giydiriyor gözlerime
Allanıp pullanıyor / tapınıyorum / Afrodit güzelliği
Lal olmayı diliyorum / neye yarar / kanımı içiyor çıyanlar

Bileğimde en dolgun damarı seçip deşiyorum
Beyaz mermer üzerine damlıyor, pıhtılaşıyor aklım
Midem bulanıyor, mecburum / ölümcül değilim / korkmayın
Koparıyorum başımı, öldüremedim / karanlıkta doğuyorum

Soğuk, omuriliğimden ayrılmış etime değiyor / üşüyor sırtım
Yaslandığım ifrit kabulüm değil / yeniden doğmalıyım
Göbek bağımı paslı makasla kesmeyin bu sefer
Karanlıkta doğurmayın beni / paslanmasın büyüteceğim cümleler

Kahrolası kinlerimi toprağın altına gömmeliyim / ya da
Gözlerimi çıkarıp maviye boyamalıyım kızıl mermerde
Karanlığı alıp çürümeli öfkem / düşmeli kırkıncı gün
Yalnızım, biri el uzatsa / el verin / affetmeyi öğrenmeliyim


Nevim Karahan