Huzuru Solumak

Yine gülüşlerin, bak yine sinmiş geceye,

Yine meraklar dönmüş birer bilmeceye

İnsan yüreğinde hisseder, hem de duyar ya

Nutku tutulur, damağı kurur suskunlukla

Dili çözülüp de söyleyemez, dökemez cümleye

…

Bir leylaktan farksızdır, ne güzeldir kokun

Dolunaylı ay ışığında huzuru solumak gibi

Israrla benden yana dön, benden yana bak

Uzakta da olsan benden yana uzat ellerini

Körebe oynar gibi ellerinle yanaklarıma dokun

…

Bu gün yine ne çok şey var şu sessiz gecede

Bir busenin gizemli tadı yansımış dağlara

Sanma ki, ölüm bizi siler, ölüm bizi yok eder

Eğer biz adam gibi seversek, karşılıksız da olsa

Öyle kolay kolay sığmayız, sığmayız çağlara

…

Birkaç kadeh dindiremiyor ki içimdeki acıyı

Yürek yangın yeri… Söndüremiyor ki sancıyı

Bilsen ki, yine de senden şikâyetçi değilim

Sevmeden yaşamak, yaşamadan sevmek olmaz

Bin bir kahırlı tavırlı başıma diksen de savcıyı…

…

Seni yaratıp donatan, güzellikler ikram eden

O yüce sanatçıyı aradım durdum yıllardır…

Dünya, bir gölgelik, bir eğlence yeriymiş meğer

Anladım ki maharet yalnız seni sevmek değilmiş!

Senin suretinde, senin ruhundaki yaratanı sevmekmiş!

…

Ant. - 230621