Yangın

YANGIN

Gün doğar kızıllığa, tan değil ki eyvahı

Ağlar yandıkça canı, yaşıyla değer ahı

Ormanı yaktı ateş, yoktur bunun izahı

Can kavrulur, göz ağlar, tuz dökülür yaraya

Ağıtlar meydan okur, solur vicdanı kara

Kuşların kanadında, ölür vicdanı kara

Ak sanılan yürekler, kalır vicdanı kara

Kalır da giden bilmez, yeşil döner karaya

Ah çıkar derinlerden, yangına meydan okur

Yürek semaya varır, feryadı dua okur

Erler seferberlikte, isli yüzlerde vakur

Mecal düşer bedenden, sükut siner naraya