Her Dilde Özgün İfadelerin Yansımasıymış Şiir

Her Dilde Özgün İfadelerin Yansımasıymış Şiir

Bakışı bir şiirdi bakmadı

Eğdi başını öne

İki damla gözyaşıyla toprağa akıttı

Aktı şiir gözlerinden toprağa

Toprak şiir koktu şiirle yeşerdi

Yemyeşil lakin bu cennet yeşiliydi

Uçan kuşlar bir başka güzel

İçinde oynayan çocuklar ne kadar şen

İnsanlar mesut mutlu gülüşleriyle hopluyor

Beni şiir yazdım o okudu

Bakışı bir şiir oldu

Bakamadı gözlerime

Başını eğdi yere

İki damla yaşla aktı şiir yer yüzüne

Sildi tüm ağlayan gözyaşlarını

Gözlerde ışıltı nurdan ışık

Yanaklarda elma kırmızısı parıldıyor

Yanakları öpsen ısırsan doyamazsın

Bir kuş indi gökyüzünde toprağa

Yerde bir tohum aldı

Yuttu yutmadı

Anka kuşuna döndü

Bin bir renk içinde

Gökyüzünde binlerce gökkuşağının renkleri kapladı

Ben bir şiir yazdım

Okudu bakışı oldu şiir

Bakamadı aşkla bana

Ben yere bakmadan

Kaldırdım bakışlarıyla bana baktı

Şiir oldum her hecenin dokunuşuyla

Kelime ve sözlerin heyecanlı titreyişiyle

Geçmiş zamanlı kiplerim yok oldu

Şimdiki zaman emir kipleriyle

Sevdiğimsin sen benim dedim

Geçmiş mişli zaman kipiyle konuştu

Sende benim yıllardır sevdiğimsin

Olaya tanık olan şiir coştu

Koştu ufka

Okyanusları aştı

Tanımlanamayan bir serinlik esti

Vasfı lügatte yoktu

Her dilde özgün ifadelerin yansımasıymış şiir

Öğrenilen bilinen şimdiki zaman ait değildi

Sanki

Sen

Ben

Kısacası biz gitmişiz

Onlar gelmiş

Kalmamışın

Varmış

Saklanmış

Ortaya çıkmış hali

Dilin hiç söylenmemiş

Özlenmiş hali

Varmışız

Saklanmışız

Şimdi şiirle ortaya çıkmışız

Sizler var mıymışsınız

Bu cennet gülüşünüzle

Sizden gelen şiirle aldık dediler

Varsak

Hep şiir yazsak

O zaman mutluluk bir rivayet değil

Şartı şiirse

Akan bir nehirse

Bir denizse

Yazalım şiirleri

Bilinen mutlu geçmiş zaman çıksın ortaya

Mehmet Aluç