Medineye Giden Gelin

Her şey facebookda paylaşılan bir şiir ile başlamıştı. Yaşlı adam şairdi. Şiir yazar bunu okuyucularıyla paylaşırdı..Birgün bir mesaj almıştı. -Merhaba ! Ben.... bu şiirleri siz mi yazıyorsunuz? -Evet . -Ben de yazıyorum ama sizinkileri okuduktan sonra benimkileri yırtıp attım. Sizin şiirlerinizde ilahi bir aşk var. insan okuyunca değişik duygulara bürünüyor. Dünya aklından çıkıyor. Hep Allah ve Resul aşkıyla doluyor. -Kaç yaşındasınız sorabilir iyim? -önce ben sorayım sizin yaşınız kaç? - 22. -Siz benim evladım yaşındasınız. Ben size baba olacak yaştayım. -Ne iş yapıyorsunuz peki?Genç kız başladı anlatmaya. -Benim babam öldü. Ben yetim büyüdüm. Üvey baba elinden çok çektim. Beni istemedi. Sokağa attılar.Gün geldi bir dilim ekmek için dilendim.Aç kaldım kimselere derdimi açmadım. Bir lokma rızık için fabrika köşelerinde süründüm. Hep hor gördüler beni. İnsan yerine koymadılar.Bir annenin kucağını, bir babann merhametini hep aradım. Ama kimse bana vermedi.Hayatımı hep tek başıma kazandım. Şimdi hem merhametli bir işverenin işinde çalışıyorum hem de üniversite de tıp tahsili yapıyorum. Bayağı duygulanmıştı yaşlı adam anlatılanlar karşısında. Çünkü çok acıklı bir hikayesi vardı genç kızın."Üzülme kızım iki cihan sultanı da yetim ve öksüzdü. Ama Allah onu korudu seni de korur" dedi.Sanki kalbinde bir merhamet seli oluşmuştu. Ertesi gün genç kız yine aradı. _Siz ne iyi bir insansınız. Bana hep hayrı öğütlüyorsunuz.Siz de bir baba şefkati görüyorum. müsaade ederseniz size babacığım diyebilir miyim?". Ve bundan sonra babacığım diye hitabetmeye başlamıştı yaşlı adama.

.....Devamı var...