Küskünlük

Küskündü suda balıklar

Yosun tutmuş ağaç kökleri

Su üstünde gemi gibi

Denizi ürkütüyordu uzaklar

Sen düştün aklımın oltasına

Kıyamayıp salıverdim düşlere 

Orada uzaklar yakın

Orada dert keder gülünç bir fıkra

Biraz gayret etsem

Yanında bitecektim

Denize vururken

Günbatımının kızıllığı

Dalgalar daha bir göz alıcı

Gelip yüreğime oturur hüzün.

Geçip giden gemilere

El sallar bir ağacın dalları

Ben hala seni düşünürüm.

Bir kuş olsam

Yerim kafes

Bir heykel olsam

Yerim camekan

Kim ne etsin ki beni

Sende yoksun

Acım kuş tüyü hafifliğinde

Hangi dala konsam

Bir rüzgarla

Yere düşüyorum.

Avucumda tuttuğum alev

Bir kar tanesi gibi 

eriyor üşüyorum