İnsansın

Zor zamanlar bu günler her şey karmakarışık,

Böyle  halde doğruyu, buluyorsan insansın.

Karanlığın rahmine, yaktı isen bir ışık,

Ekmeğini  aşını, bölüyorsan insansın.

Felaket tellalı çok, zıvanadan çıkmışlar,

Her  türlü badireye, gidip çakmak çakmışlar,

Hatta  hiç utanmadan, ne var deyip bakmışlar,

Hak olanla kol kola, oluyorsan  insansın.

Yaşanan acılara, çırpınırsa yüreğin,

Daima  düsturunsa, el uzatmak ereğin,

Bilesin ki tüm bunlar, insanlığın gereğin,

Böyle  güzel hallerle, doluyorsan insansın.

Âdemin sözlerinden, geçer birçok mesele,

Zencisi beyazıyla, tüm renklerle el ele,

İyiye ve doğruya, kötülükten güzele,

Daima insanlığı, suluyorsan insansın…

Âdem Efiloğlu