İntizar

İnanırdım belki de bir tatlı tebessüme

Gözlerimi gözlerin keşke bilebilseydi

Vazgeçerdim her şeyden düşmeden derde gama

Bitirip dertlerini aşka gülebilseydi

Yandırırdım kaderi ram olurdum o ana

Adını büyük harfle yazdırırken zamana

Kalırdı duygularım olurdu yönüm sana

Bakışların bağrımda başka kalabilseydi

İnfilak eder gibi dağıldım parçalandım

Hani ortaktı hayat sadece ben mi yandım

Heyhat yalanmış her şey sana nasıl inandım

Yüreğin kalbimde ki köşke dolabilseydi

Âdemin dağlarında tana dönüşür vakit

Günlüğümde yazılı ettiğimiz her akit

Uzaklardan ağlama yaşını bana akıt

Sözlerin lafla değil meşke gelebilseydi.

Âdem Efiloğlu