Hüküm Gecesi

Kanı bozuk bir fahişeydi dünya

Ve ona her seferinde aldandı âdemoğlu

Kanı şerbet bilip içti koynunda metresi ile

Melek yüzlü kadınlar öldürüldü hiç uğruna

Çiçekler yetişmez oldu mezarına kadınların

Azrail işler kesat geçsin istiyor

Bir heves uğruna hiç olduğunu gördüm umutların

Cehennemi yaşayanlar asrısaadeti özlemiyor

Kırlara koşması gereken çocuklar

Ellerinde karanfil ile mezarlığa gider oldu

Yasa büründü caddeler sokaklar

Yasa çıksın artık diyenler kaybetti umudu

Hüküm gecesinde güneş bile solundan kalkar!

Yerle bir olur dağ, taş, ova ve insan

O vakit düğüne gider gibi haşrolur kadınlar

O gün zalimler için çetin geçer mizan