Sende Boşuna Yorulma

Gelmek istersen bir gün bana

Gelme sakın

Üşürsün sensizliğimin kışında

Bir gün buluşmayı seçersen

 Hiç seçme sakın

Yollarım yıkıldı yol kalmadı sensiz

Düşersin içine çıkamazsın

Bir gün gelip gülümsemeyi düşünürsen eğer

Hiç düşünme ben gülümsemeyi unuttum

Çorak gönlünde açmaz güller açtırmaya çalışma

Ben sensiz çorak kalan gönlümde açtıramadım

Yoruldum

Sende boşuna yorulma

Bir gün içinde bir ümit dahi duyarsan

Yarına dair

Duyma sakın

Çünkü yarın kalmadı ömrümüzde

Ben sensiz böyleyim

Tahammül edebilirsen bu halimle gel

Lakin ıstırabımla yaşayamazsın

Sen artık ıstırabımın tarlasında gülleri açtıramazsın artık

Sen artık soldun

Açamazsın yeniden gönlümde

Sende yeşerecek bir tohum tanesi kalmadı

O nedenle unut bunları kal yerinde

Bırakalım kalsın kurumuş gül sayfanın arasında

Gün ışığına çıkartmak yeşertmez ki

Onca solmuş haline bakarak

Solmuş halimizi hatırlamayalım

Belki de gülü sayfanın arasına bırakmak yerine

Gönlümüze takmalıydık

Bakınca güller gibi açardık

Artık bunu da sınamaya gerek yok

Bütünlemeye değil

Hüzünlenmeye yatılı kaldık

Mehmet Aluç