Marazım

Ahh iç sesim, marazım; yularımı çeken ip

Ruhun eyeri beden, yıllar geçer bükülür

Aklar dolar telime, derinleşir ruhta dip

Bazen isyana döner, dilden küfür dökülür

Ağlar sessiz avazla, ben yanında gülerim

Kimseler bilmez amma, gözüm yaşın silerim

Harlandıkça marazım, iyi haller dilerim

Yaması dilde olan, kelam ruhtan sökülür

Sen dersin ben söylerim, beraberce derleriz

Biz ki iyi dostlarız, ataşlarda terleriz

Ayrı sesler çıksa da, cengâverce erleriz

Düşsel görecemizde, madalyalar takılır

Alır başın gider ses, sessizlik gözde kalır

Göz bakışın devirir, ateşi közde kalır

Sükunet deryasından, çıkan laf sözde kalır

Sözün özü bir olmaz, anlam onda yakılır

Sırası bende sözün, sen sus ben konuşayım

Sırrım sabrımda kerem, aşk ile tanışayım

Senden gelen çığlığı, zahirimde aşayım

Aşkın sular sel olur, sevdalarım yıkılır

Hem kal içimde benim, hem dışında kalayım

Mavi göklerde bulut, devri alem olayım

Serseri sevdaların, cümbüşünde halayım

Dışındaysam içimin, tüydür beden, çekilir

Ahh iç sesim, marazım; yüreğimin yakısı

Şizofren sevdaların, ruhumdaki yankısı

Sesime ritim veren, senfonimin şarkısı

Ahh iç sesim, yarenim; sensiz içim sıkılır

Sürgün yeri ahvalim; gözden ayrı bakılır