Edebiyat ve Kültür Platformu
Ölüm
"Hayat" dediğin nedir ki ey nefsim?
Koşarken biri bitmeden, diğer işe,
Gafletle dalmışken gündelik telâşe,
Sohbetteyken kahvenin kırk yıllık hatrına,
Ansızın soğuk terler süzülüyor alnından,
Oturduğun koltuğa yığılıp kalıyorsun.
Düşüyor kahve fincanı, titreyen ellerinden,
Ambulans çağırın, doktoru arayın derken,
Hiç kimseye vedâ edemiyorsun,
Takılıp ecelin peşine gidiyorsun.
Kahvenin telvesi, dökülürken üstüne.
Ey nefsim! Ömür dediğin budur işte.
Sevmiş, sevilmişsen ne mutlu sana,
Huzurlu yaşamışsan, bakma uzunluğuna kısalığına,
İnanmış, râm olmuşsan seni Yaradan'a,
Bir de yoksa kimseye helâlik borcun,
Gerisi lâf-ü güzaftır, beyhude takma kafana,
İster yavaş yavaş gelsin, ister ansızın,
Kapını çalan son misafir ölümse, gülümse.
Şeb-i arustur senin için, kutlu olsun öldünse.
Nefsimi korkudan titreten ey ölüm!
Korkulmaz ya, korkuyorsak senden,
İmanımızdan değil, amellerimizdeki eksiğimizden,
Hazırlığını tam yapanlardan
Götürdüklerin vuslata eriyor,
Geride kalanlar da yasını tutup,
Mâtemle, gözyaşı döküyor.
Ne zenginin, ne de fakirin sana gücü yetiyor,
Dinsizin, dindarın, günahkârın da boynu,
Doktorlar ordusu olsa da başında,
"Küllü nefsin zaikatül mevt" ayetince,
Sana karşı kıldan ince,
Ölmez aslında insan, yeni bir âleme doğar,
Yaşarken, ölümü öldürmüşse amelince.
#aslanyılmaz#sürgünadam#
Koşarken biri bitmeden, diğer işe,
Gafletle dalmışken gündelik telâşe,
Sohbetteyken kahvenin kırk yıllık hatrına,
Ansızın soğuk terler süzülüyor alnından,
Oturduğun koltuğa yığılıp kalıyorsun.
Düşüyor kahve fincanı, titreyen ellerinden,
Ambulans çağırın, doktoru arayın derken,
Hiç kimseye vedâ edemiyorsun,
Takılıp ecelin peşine gidiyorsun.
Kahvenin telvesi, dökülürken üstüne.
Ey nefsim! Ömür dediğin budur işte.
Sevmiş, sevilmişsen ne mutlu sana,
Huzurlu yaşamışsan, bakma uzunluğuna kısalığına,
İnanmış, râm olmuşsan seni Yaradan'a,
Bir de yoksa kimseye helâlik borcun,
Gerisi lâf-ü güzaftır, beyhude takma kafana,
İster yavaş yavaş gelsin, ister ansızın,
Kapını çalan son misafir ölümse, gülümse.
Şeb-i arustur senin için, kutlu olsun öldünse.
Nefsimi korkudan titreten ey ölüm!
Korkulmaz ya, korkuyorsak senden,
İmanımızdan değil, amellerimizdeki eksiğimizden,
Hazırlığını tam yapanlardan
Götürdüklerin vuslata eriyor,
Geride kalanlar da yasını tutup,
Mâtemle, gözyaşı döküyor.
Ne zenginin, ne de fakirin sana gücü yetiyor,
Dinsizin, dindarın, günahkârın da boynu,
Doktorlar ordusu olsa da başında,
"Küllü nefsin zaikatül mevt" ayetince,
Sana karşı kıldan ince,
Ölmez aslında insan, yeni bir âleme doğar,
Yaşarken, ölümü öldürmüşse amelince.
#aslanyılmaz#sürgünadam#
Ölüm başlıklı yazı sürgünadam tarafından
20.02.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 10
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.