Sadece

 .
Yakıp kavuran aşkın sığdı üç - beş satıra.
Yangınımdan geriye közü kaldı sadece.
Albümde unuttuğun fotoğraftan hatıra,
Mazinin gülümseyen yüzü kaldı sadece.
 
Bir zamanlar, yâr derken dudaklarım kanardı;
İhanet ayazından çağlayanım donardı.
Parçalanan kalbimi yaban eller onardı;
Andıkça üşüdüğüm buzu kaldı sadece.
 
Arama; öldü o kız, senin için üzülen,
Attığın her darbede kahır çekip ezilen.
Hasret pınarlarımdan inci gibi süzülen,
Yanağımda yaşların tuzu kaldı sadece.
 
Sanma hâlâ özelsin! Öylesine, sıradan…
Sesini unutturan yıllar geçti aradan.
Vefasız kara gözlüm, açtığın o yaradan,
Canımı acıtmayan izi kaldı sadece.
 
Ne bir mektup bıraktım, ne eşya, ne hediye.
Paralattım bir güzel bahçemdeki kediye.
Olmayacak sevdanın peşinden gittim diye,
Pişmanlık emaresi sızı kaldı sadece.
 
Mücella Pakdemir