Silgi Denen Bir Şey Var

.

Derdim de inanmazdın; sıkıntıya gelemem.
Toplu iğne ucuyla susuz kuyu delemem.
Paslı, yırtık elekle kurtlanmış un elemem.
Yazması zordu seni; silindin bir kalemde.
 
Hafifledim kuş gibi, azat olmuş köleyim.
Tutma artık yakamı, bırak; yalnız öleyim.
Nefesimi tıkadın; az kendime geleyim.
Yazması zordu seni; silindin bir kalemde.
 
Ucu bucağı meçhul yollara düşemezdim,
Boş umutlarla kaynar kazanda pişemezdim,
Üzüntüden patlayıp gitgide şişemezdim.
Yazması zordu seni; silindin bir kalemde.
 
Tansiyon indi çıktı; yüzüm, gözüm süzüldü.
Leş cadısına döndüm; eşim dostum üzüldü.
Hep vaat, hep atmasyon… Barometrem bozuldu.
Yazması zordu seni; silindin bir kalemde.
 
Şöyle otur, böyle kalk, onu de, bunu deme.
Taviz nereye kadar, hep kademe kademe!
Dert faturam kabardı; sonu gelmez ödeme…
Yazması zordu seni; silindin bir kalemde.
 
Silgi denen bir şey var; icadını seveyim.
Kaşifini bilmem ki, ne deyip de öveyim!
Özgürlük varken niye dizlerimi döveyim?
Yazması zordu seni; silindin bir kalemde.
 
Mücella Pakdemir