Yağmur Gözlüm

Sakın yağmur gözlüm bana darılma

Yüzüme gülmeyen talihim kördü

Mutluluk denen şey benden çok uzak

Şanssızlığım gönle duvarlar ördü...

Sevda ağır yüktür gönlü ezdirir

Hasretin sancısı mecnun gezdirir

Beklemek sabretmek candan bezdirir

Sana kavuşmamak yüreği yardı!

Senden sonra dünyam değişti gülüm

Acılar içinde kıvranır solum

Hasretinle kırık kanadım kolum

Yüreğim sevdayı bir sende gördü!

Kader sensizliği bana biçince

Boynu bükük sevdam acı içinde

Şu gönül çınarım efkâr göçünde

Hâlimi görenler hep seni sordu!

Bak ömür tükenir yıllarım geçer

Sevdaya aç gönül hep zehir içer

Her gün bu ömrüme dertleri biçer

Bu hayat çok zormuş bizleri yordu!

Bir kaza sonrası ben yarım adam

Kıyamam sevdiğim sanadır duam

Sen kusursuzsun yâr kendimle davam

Gönlü yakan ateş, kızıl bir hârdı!

Bir tek sen varsın yâr gönlümde yatan

Gönle heyecanı sevdayı katan

Ey kader sen sevin mutsuzum utan 

Özger’im, o bana en güzel yârdı. 

Fatma Özger Bilgiç