Ödüm Kopuyor

Sevdaları gömdüm özlemini yitirdiğim

Menekşelerin iç çekişine şahit oldu akşamlar

Bir zamanlar gelmez diye irkildiğim

Gecelerde başıboştu semada yıldızlar

Beni bulduğunuz yere götürün

Örtün üzerimi soğuk rüzgârlar esiyor

Yeis’e düşüyor ümitle sarıldığım her gün

Yarına olan inancım bir bir azalıyor

Kime gitsem başka bir yol olmalı tercihim

Hatalarım ile müstakil yalnızlığım ahbap oldu

Hafife almayın durum hakikaten vahim

Balkonuma renk katan çiçeklerim soldu

Bir bakıma utancımdan kıvranıyorum

Zayıf yanımdan vuran güçleniyor

Mevsimlerden kış mı neden üşüyorum

Güvendiğim dağlarıma durmadan çığ düşüyor