Yük

Tanın kızıllığıyla boyalı küllü âlem

Gözler kör bu şölende kulaklar olmuş sağır

Kaderin kadrajında kirpiğime sinmiş nem

Ruhum uçar semada bedenim yerde ağır

Sabır desem değil ki, davete icabet bu

Yol, benim; kervan, benim; yetmiyor gün ve gece

Zamana sızmış rüya, rüyalara davet bu

Ağır aksak giderim, varım yoğum bilmece