Bir Teşekkür

Bu ev benim değil ,işçi kardeşim,
Bu ev senin gücün,emeğin.
Senin gözlerindir pencerem,
Tavanım,çatımdır kemiklerin.
Bacamdan buram buram çıkıyor terin,
Mutfağımda sıla türkülerin...
Her adımımın altında nasırlı ellerin.
Bilmeden çiiğnediğim işçi ellerin!
Harç olmuş duvarlarıma etin,iliğin,kemiğin.
Çividir,menteşedir kolun ,bileğin...
Dört göz odmda güb güb atan yüreğin...
Bu ev benim değil işçi kardeşim,
Senin işin,ekmeğin.
Elin ayağın dert görmesin.
Sağol hemşerim.

Sevinç Güven DOĞANCAN