İsimsiz Şiir

Ben...
Mavi göklere kol uzatmış,bir ağaç olmalıydım,
Topraktan özgürce fışkıran su,
Bir balık olmalıydım gölde,telli ,pullu ,yosunlu.

Ben...
Şiir olmalıydım tüm dillerde,
Ozanlar beni çalmalıydı,gurbet ellerde,
Dudakta duygusal bir öpücük,
Bir böcek ki, benekli,şirin,küçücük...
Bir tablo olmalıydım duvarda,
Bir gonca ki, renk renk açmalıydım kışta ,baharda...

Ben...
Ak bulutları göğüsleyen görkemli bir kuş,
Kör bir göze yerleşmiş,mutlu bir bakış,
Neyleyim ki,kendimce dar bir dünya kurmuşum,
İyimser bir yüreğe ,doğuştan tutsak olmuşum...
Kıramam zincirleri,çıkamam yüze.
Bu dünya çok zor bana ,kurtulmalıyım,
Gökyüzünde ay ya da yıldız olmalıyım l

Sevinç Güven DOĞANCAN