Bir Kördüğüm

Bir Kördüğüm

Yine anlatamayacak kadar

Yine anlayamayacak kadar

Bir kördüğüm içim

Farkındayım bu düğümün

En çok geceleri

Bilhassa uyku önceleri

Boğazıma yer ettiğini

Çünkü bilir o vaktini saatini

Maskesini ne zaman indireceğini

Sen hiç gülmekten çenesi ağrıyan

İçinde bir yara durmadan kanayan

Çiçekleriyle gözleri çalan

Dökülmüş yapraklarından yolları kapanan

Tezatlıklar elbisesiyle aynalarda salınan

Birini gördün mü?

Aynalardan çıkarırım kimi cevapları

Nedenlerine gücüm yetmezken

Şimdi al arabanın anahtarını

Yanına da biraz sigara

Git deseler şuraya buraya

Onlar ne derse ben oraya

Kurtulmak adına bu boşluk hissinden

Gün doğsun batsın yok önemi, giderdim

Şifanın izinden

Oysa ses yok

Kağıtların dili insanların haberi yok

Kimi der çocukluktan

Sana göre belki havalardan

Bana sorarsan imtihandan

Ya hazırlıksız daldım dünyaya

Ya da, yetemedim

Soruları anlamaya

Cevapları yanlış sayfalarda ararken

Yenik düştüm zamana

Ve geçti mevsimler

Acımıyor ki takvimler

Sonbahar da kayıp gidiyor ellerimden bak

Bilmeden kimi neyi neden

Beklerken...

Büşra KANKURT