Bir Hayattı O

Bir Hayattı O

Duyulmak istedi o

Bağırması, haykırması gerekmeden

Siyah beyaz alacası olmayan bir resimken

Görülmek istedi

Belki kimseler bakmazken

Bir ezberi vardı

Tekerrüre mahkum hatıraları

Yinelediği hataları

Bozmak istedi o ezberi

Belki yine düşerken

Bir heves olmasın arzusu

Öyle esip geçmesin

Bir emel bir yol hiç bitmesin

Keşfedilmeye muhtaç, çünkü

Sapakları

O bir çiçekti

Dalındaydı izlemesi keyifli olan

Koparılmak istemedi yurdundan

Ayrılamazdı toprağından

Biraz su biraz hava biraz da güneş

Yetiyordu açmaya tomurcuklarını

Dört mevsimdi o

Hem açar hem dökerdi

Bir yağar bir gürlerdi

Ansızın yaz ortasın

Dolu olur sert düşerdi toprağa

Direnmeliydi

Onun sevgisinin yoktu hududu

Kalbine mesken edinince

Bilmezdi kiracılığı

Unuturdu ben demeyi

Tahayyül etmezdi bir son

Ve bir şiirdi o

Her satırında ayrı yorgun

Her dizesinde ayrı mağlup

Bir başlık kadar ayrı düşmüş

Bir mana kadar anlaşılmaya muhtaç

Bir hayattı o

Bir hayat

 Büşra KANKURT