Bileceksin

Gecenin     ortasına,   yakacaksın    feneri,

An  geldi mi   kibriti,  çakmayı   bileceksin.

Umudun  nazarında,  hayra  yorup günleri,

Yarınlara  güzellik, ekmeyi bileceksin.  

Sen yeter ki sebat et, sabır tahtı kurulur,

Orada    kasavetler,   dalgalanır   durulur,

Ve  dahi nefsin gelse, şakağından vurulur,

Düştüğünde   ayağa, kalkmayı   bileceksin.

Sevgi ki bu dünyanın, mayasıdır, suyudur,

İnsanlığın    varlığı,    özündeki     soyudur,

Yürekte akan kanlar, sevdasından koyudur,

Aşk   çaldı mı   kapıyı,  bakmayı  bileceksin.

Takdirin   tecellisi,   tabiatın   kendisi,

Hatırlatır    bizlere,    alemin  efendisi,

Yüreğin  feryadına,  sükûnet  melodisi,

Çalarken usul usul, akmayı bileceksin.

Tohumlanır çiçekler, canlanır cümle alem,

Yağmurlar usul usul, berekete  ekler dem,

Eşrefi  mahlukatsa,  halife  olmuş madem,

Hak katına  miraca, çıkmayı   bileceksin…

Ne gerek var kavgaya, ne gerek var savaşa,

Zaten bütün günümüz, baştan başa temaşa,

Şeytanın  oyununda,  olmayasın  bir  maşa,

Fesadın    bileğini,   bükmeyi     bileceksin…

Hata  da  olur    elbet,   neticede    beşeriz, 

Vademiz    gelene   dek, ömrümüzü  yaşarız,

Hak yolundan  cayarsak, iflah olmaz şaşarız,

Kendini  günahlardan,  çekmeyi   bileceksin.

Bir Ademin sesinde, böyle hal oldu şiir,

Mesajı  gayesinden,  rahmete  daldı şiir,

Dolandı  tüm dünyayı, sizleri  buldu şiir,

Hak  ettiyse  yıldızı,  takmayı bileceksin.

Allah’ın  huzurunda, çökmeyi  bileceksin…

Adem Efiloğlu