Gecelerin Sancısından

Bu topraklarda duygular

Nice türküler yazdırırdı

Ağıtlar yaktırırdı kara kışlarda

Di’li zamanlarda

Belki de, yanlış zamanda

Çabalıyorum bulmak için

Aradığım incelikleri

Belki de bütün hayal kırıklıklarının

Tüm bu tenhalığın

Sebebidir şu dizeler

Normalin ben olmadığımın

Ne kadar farkında isem

Onların da olmadığına

O kadar ikna oldum gayri

Kimse ile değil aslında

Yıllarca kendimle savaştım

Barışmaya, anlaşmaya, uyuşmaya,

Kabullenmeye çalıştım

Haddinden uzun sürdü evet

Belki de beyhudeydi bu uğraşlarım

Kime sorarsan sor şimdi

Yol üstünden tut çek birini

Sana gamsızlığımı anlatacak

Nasıl bir duvar olduğumu

Gözlerimin kuruluğuna şaşacak

Çok kez yıkıla yıkıla

Belki ilk adımdan ta bu yaşlara

Tuğlaları sımsıkı sıvalaya yamalaya

Nasıl ördüğümü bilmeden

Karşısında bir resme bakacak

Yaralı bir çocuğun bugününde

Kimse düne değil güne bakarken

Görevmiş gibi kurula gelen bir empati

Duvarların ardında bir avluda

Ağlayan bir çocuktan belki içimdeki

Onu anlayacağım diye

Yıllarım ayları insanları kovdu

Nihayet gecelerin sancısından

Yeni bir çağ doğdu