Dev Kuleler

Dev Kuleler

Kuleler diktim ömrümün kıvrımlarına

Başarılardan katlı katlı 

Zaferler giydim, uykusuz gözlerimden

Biriktirdiğim gecelerin mükafatı

Bilincinde olmadığım kanaatlerimden

Bir motif gibi yineledim yazgımı

Aç bıraktım kalbimi aklımın tahakkümlerimden

Yok saydım bastırdığım duygularımı

İtiraf ediyorum pörsümüş yıllarım

Henüz hareleniyor aklı selimden

Yıkılmaya mahkum dev kuleler

Devriliyor en dibinden 

Sevmek mi 

Sevilmek mi 

Başarmak mı 

Başaramamak mı 

Bu yorgun soruların tohumunu 

Doktor toprağıma attı 

Filizleniyor yavaş yavaş

Yetişiyor yanıtları

Merdivendi yollar çıktım adım adım 

Yer yer ezdim hatta atladım 

Şimdi zirvede yapayalnız bir kadın 

Kalemiyle selamlıyor yıllarını

Giydiğim zırhlar dar geldi 

Kurşunlar deldi geçti 

Kanlar aktı görmedin mi?

Öğretmenim yoktu konu olunca sevgi

Boş geçti hep şefkat dersleri 

Materyalist ressamın fırça darbeleri

Keskin hatlarımın şeklini verdi 

Şimdi sarılamadığım kulelerimin

Bir bir yıkılışını izlerken 

Soba önlerinde, ellerimin

Gölgelerinden bir dansın seyrindeyim 

Zaman demlenirken acımasızca

İnfilak etti isyanlarım

Umarsızca

Zaman kısa yol çakıllı olsa da 

Yetiştiriyorum sebatla yanıtlarımı

Gerekse kuleleri yeniden dikerim

Şefkatle sarılmış kanaatlerimle, bozulur

Bedbaht ömür motiflerim

Yaparım yeni başlangıçları

Sil baştan demeden

Büşra KANKURT