Edebiyat ve Kültür Platformu
İliklerime Kadar Üşüyorum
İLİKLERİME KADAR ÜŞÜYORUM
Gecem gündüzüme karıştı
Uykular haram, girmez gözüme
iliklerime kadar üşüyorum
Isınmıyor yüreğim
Kara kışlar da kaldı
Masum bir çocuğun gözlerinde,
Acılı bir ana, babanın yüreğinde,
Yarenini kaybetmiş bir bacının gönlünde,
Felaketimi görüyor donuyorum!
Sabahlar olmak bilmiyor
İki elim böğrümde kaskatı kesildim
Nefes alamıyor, boğuluyorum anne!
Bu ne ızdırap, işkence Allah'ım?
Al yanaklı, boncuk gözlü çocuklarımı,
Elleri nasırlaşmış, yüreği çilekeş,
Analarımı, babalarımı, kardeşlerimi..
Enkaz altında canlı canlı bıraktım anne!
Gülen gözlerimden,
Sevgi dolu yüreğimden,
Dert sandığım yüklerimden,
İnsanlığımdan utanıyorum anne!
Boynu bükük, yetim, öksüz kaldım
Geleceğimi, hayatımı acımadan çaldılar
Umutlarımı, hayallerimi koparıp aldılar
Yüreğime ak kefen değil siyah kefen giydirdiler
Tir tir titriyor donuyorum anne!
Sessiz çığlıklara gark oldum
Sesimi duyan olmadı anne
Göçüp gidiyorum bu yad ellerden
Sakın üzülme,
Yaşarken öldük anne!
16.02.2023 Ankara P.ÇETİN
İliklerime Kadar Üşüyorum başlıklı yazı Kara kız tarafından
17.02.2023 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.