Bilmiyorsun

Bir yangın vardı görsen, manasında neminde,

Demek ki gözlerime, bakmayı bilmiyorsun.

Vuslatı yakıyordum, hasretinin deminde,

Usul usul özlemle, akmayı bilmiyorsun.

Mecnun değildim amma, hiç etmiştim ben onu,

Ben   ukala  değilim ,  bizle   ilgili   konu,

Sabır  taşları çatlar, sanma ki yoktur sonu,

Tespih edip sevdayı, çekmeyi bilmiyorsun.

Eğer ki baksa idin, saf tutardık aşka biz,

Bir yürekte tutuşur, yetmezdi nefesimiz,

Tarihin   yaprakları,   anılarda  kalır   iz,

Anladım sayfaları, ekmeyi bilmiyorsun.

Arada  kızmak  gerek,  edalara   nazlara,

Türküler  döşeseydin,  ağıt olup sözlere,

En ulvi sözcükleri, name name sazlara,

Notalarla birlikte, çakmayı bilmiyorsun.

Bak değişti dünyamız, yatan kör kalkan şaşı,

Aç  geziyor    mahalle,   yetişmiyor  maaşı,

Neyleyim söyleyiver, çile  sardığım  yaşı,

Umuduma bir çıra, yakmayı bilmiyorsun.

Hercai  bir düş  için, heba  etme  hayatı,

Sevgi ek  sen  dünyaya, Ademin nasihatı,

Eksik  etme  dilinden, zikri ve  selavatı,

Allah’ın huzurunda, çökmeyi bilmiyorsun.

Derdini sebat ile dökmeyi bilmiyorsun…

Adem Efiloğlu