Belki Bin Defa Sokmuşum

Belki Bin Defa Sokmuşum

Yürür mü garibin düz yolda değil denizde gemisi

İçilir afiyetle dostla muhabbetle çayın demlisi

Öyle ise nasipledir bu işler diyelim gitsin böyle

Kısmet olursa garibin yüzer zenginin yüzmez gemisi

Ben bunları kısmet demişim böylede bilmişim

Kafamın girmeyeceği deliğe bin defa sokmuşum

Ulan akılsız kafa sığmaz ki niçin cefayı seçmişim

Akıl herkeste olur herkes bunu kullanmaz akıl delisi

İnsan azar sonra anlar ve böyle şiirler yazar

Bir bakarsın aniden kendi gireceği mezarını kazar

Hak yol varken birden yanlış yola girer kalır naçar

Gör seç beğen yaşa ol sende paşa teferruat gerisi

Kul Mehmet’im sanma senin bu yerin dolmaz

Doldurtur Mevla karanlıklar aydınlık ’sız olmaz

Kul dediğin insan insanı bu âlemde zinhar yormaz

Yoranlar kendini sonunda anlar ara gönül sevgisi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet