Uyku

Tahtadan bir ev gerek ve bir ateş,

Yanınca tutuşmalı şu kısa denk.

Bu ne amansız dünya bu ne keşmekeş,

Biri de çıkıp diyor ki sen sükût et.

Bir ip gerekli bana bulunur mu acaba?

Asmalı onu ağaca ya da duvara.

İlmek ilmek örmeli sıkı sıkı germeli;

Düştü mü boyun bir kere de gitmeli.

Ne kalbim ne aklım çalışır,

Bu tamir olmaz muhitte.

Umarım şikâyetçi olmaz

O, yüksek Zat’ın önünde

Bir ses gelir derinlerden

Eğme başını dik tut.

Yollar karanlık olsa da geçilir

Bu dünya kısa ve sükut.