Şu Huzur

Şu Huzur

Yaş aldıkça anlıyor insan

Büyütüyor yarayı yok sayman

Varlığını kabul ederek,

Lazım yola koyulman

Farkındalıklar çeviriyor odanı,

Bir yangın yerine bazen

Ben de yandım

Küllendim sonra

Bir sancıydı yeniden doğdum,

Savrulmuş küllerimden

Yıktım kurduğum tüm tabularımı,

Tuğla tuğla ellerimle ördüğüm

Sert kapattım kapılarımı,

Yeni tabulara bu kez duvarlar ördüm

Yılların sonunda kavuştuğum şu huzur

Gayretim ise daha iyisi olmaya

Zira iyileşmek ömür boyudur

Kusurlarımla, yanlışlarımla

Dik yamaçlarım ve sert yokuşlarımla

İnsanlığımla diyorum yani

Yürüyorum kaçınılmaz sona…

Büşra KANKURT

03.08.2023

03.48