Yolcu İçin

Yolcu İçin

Fark ettim uzak düştüğümü 

Ömrüme yoldaş satırlarımdan 

Anlayamadım bir anda böyle nasıl döküldüğümü 

Peş peşe saçıldım aralıklarımdan

Ne kırgınım ne kızgınım 

Belki biraz yara almış hayat damarlarından

Şeffaflıkla diyeceğim şu ki yorgunum 

Bitmeyen hayat çabalarından 

Yıllar umulmadık bir ben inşa etti 

Etmezdim tahayyül daha genç çağlarımda

Tuğla tuğla düştü sevgi evleri

Sıvalarını tez yaptım gece yarılarında 

Dönüp dolaşıp gelmek istediğim bir yer var

İçimde hep bir varamamışlık ve her yer dar

Esir düştüysem de teslim olmadım 

Ümit desen var huzur desen var

Sevdam yalnızlığıma düştüm bir derde

Elimden gelse asacağım dört duvar perde

Lakin gitmekte olan bir yolcu için

Durulması imkansız duraklar var

Biraz kahve, biraz çay, biraz tütün

Yetiyor günü de tellendirmeye 

Eğer bitmediyse henüz gün 

Mümkün geliyor her şey kadere

Büşra KANKURT

15.09.2023

02.08